|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
EY SEVGİLİ
Ey Sevgili;
Hira da gelen vahiyle irkilince ‘Beni örtün’ diye koştuğun Hatice olup ‘Yemin olsun ki Rab’ bin seni
Utandırmaz’ deyip Varaka ‘ya götürsek ısınır mıydı için sükûna erer miydi kalbin...
Masum çocuk Ali,sadık eş Hatice,emin dost Bekir gibi iman edipte gönülden yolunda yoldaş olsak
bir nebzede olsa hafifler miydi omuzlarında ki yük?
Seni öldürmeye gelirken sende dirilen Ömer misali çalsak Erkam’ın kapısını,bizi de bakışlarınla eritip,gülüşüle işler miydin nakış, nakış. Kırk kişi olup namaz için yürüsek Kâbe’ye imam olur muydun bize de?
Kızgın kumlar üzerinde AMMAR ailesine şırıl ,şırıl ırmakları kat ,kat tahtlarıyla müjdelemiştin ya Cenneti:
‘Eh ad’ deyip iliklerimizde hissetsek acıyı, müjdeler miydin bize de öyle...
